محمد نصير بن جعفر فرصت شيرازى

مقدمهء مصحح 72

آثار عجم ( فارسى )

آسوده خاطر باشد مقرر آنكه جنابان مستوفيان عظام ، شرح اين حكم مطاع را ثبت و ضبط نموده . در عهده شناسند . فى 14 شهر صفر المظفر 1317 گويا اين فرمان نيز ، با تمام محكم‌كاريها ، قابل اجرا نبوده و حكّام و مستوفيان از پرداخت وجه آن به فرصت ، خوددارى مىكردند ؛ چه ، در ذيل سطر سوم فرمان نوشته است : « از زمان ايالت حضرت و الا ركن الدوله ، جديدا مرحمت مىشود . » از قرائن معلوم مىشود كه پس از رفتن ركن الدوله ، باز هم وجه مقرر به فرصت پرداخت نمىشده و بر اثر شكايت او به دربار ، فرمان ديگرى در جمادى الآخر سال 1319 ، از طرف مظفر الدين شاه صادر مىشود ، بدين شرح : حكم و فرمان عالى شد آنكه چون رعايت آسايش احوال ارباب دانش و فضل و كمال و هنر ، همواره به نظر كيميا اثر و مكنون خاطر مرحمت‌گستر والاست و جناب سيادت‌نساب ، سلسبيل الاطناب ، فضائل و كمالات اكتساب آقاى ميرزا آقا ، المتخلص به فرصت كه مجموعهء فضل و كمال و داراى مرتبهء دانش و هنر و فنون بديعه و علوم منيعه است ، مراتب شايستگى و اولويت او در پيشگاه حضور مبارك و الا ، مكشوف و معلوم افتاد و مستوجب بذل مرحمت و عنايت آمد ، لهذا به صدور اين رقم عنبرين شميم مطاع مبارك ، بذل مكرمت و عنايت دربارهء مشار اليه ، امر و مقرر مىفرمائيم كه مبلغ پنجاه تومان وظيفهء سركارى مشار اليه را كه بعد از كسر رسومات ، سى و دو تومان و نيم است ، تماما بدون كسر رسوم ، پنجاه تومان در حق مشار اليه ، عايد دارند و مبلغ مزبور را تمام دربارهء مشار اليه بر